"Ale to już było..."- odcinek 3

Tym razem z okazji zbliżających się świąt  - odcinek podwojony
- kto wytrwa do końca może liczyć na zająca :))

Generalnie - wciąż szukamy...
...palcem po śniegu

...samolotem

i...nic...

 ... pod łóżkiem

...na kolanach

 i...nic...

... w Centrum Handlowym

... tamtejszych przechodniów pytaliśmy

...mądrej sowy się radziliśmy

 ... nic nie powiedziała...

... rabat tylko dała ...

 ...nawet w kosmosie szukaliśmy...

Od tego szukania tylko zgłodnieliśmy...

 

Wszystko palce lizać!

Cóż nie pozostaje nic innego, jak pogodę zaakceptować i przeżywać święta OBA :))
(Wielkanocne - JAJO
Wigilijne - ŁOSIE)

Dla wytrwałych
MIAŁ BYĆ ZAJĄC - ALE CÓŻ
Aura się zmienia - to i tradycja nie pozostaje dłużna -
Co tam wyścig  za królikiem,
złapać Kaczkę - na śniegu - TO JEST DOPIERO COŚ!

Wszystkim życzymy - białych i spokojnych świąt... ;))

Czy to bajka, czy nie bajka..

Czy to bajka, czy nie bajka.....Sama nie wiem...

Jedno wiem, 

w naszym domu zamieszkały krasnoludki!

 Nawet nie potrafię ich policzyć… tak się mnożą...

 

 

 

„Czy to bajka, czy nie bajka,
Myślcie sobie, jak tam chcecie.
A ja przecież wam powiadam:
Krasnoludki są na świecie…”

Tylko Astronomiczna ...

Wiosna przyszła … ale tylko astronomicznie…bo my ciągle w swetrach….

Ale przecież przyjść musi!

 A jak już  przyjdzie, to jak ją  przywitamy synku?

Sercem...

Piruetem...

I utulańcem...

… I co widzisz ja mamusiu gdzieś okiem?

  - EEeeee

 - A nosem czujesz?

-  Hmmm, też nie..

 - To może ją zjadłaś?

 - Raczej nie, synku…

Jak ona taka nieobecna  - to ja wcale nie zamierzam przestać być YOGIM …

 Obudź mnie jak przyjdzie…

VIVA PAPA

Tydzień temu w poniedziałek  obdarowano mnie ...no cóż nietypowo - bo...porcją surowego ciasta wraz z instrukcją postępowania...Okazało się, że to wyjątkowe ciacho bo przygotowuje się je cały tydzień – nawiasem mówiąc przez ten czas znów poczułam się jak w szkole podstawowej kiedy to miałam wyhodować fasolkę na gazie w słoiku ...

Nazywa się także wyjątkowo – „Chleb watykański „ – szczególnie w obliczu ostatnich wydarzeń – jak najbardziej w temacie...choć w smaku wcale nie przypomina chleba...

Cóż podobnie jak w podstawówce z zadania wywiązałam się wzorowo ;))

PONIEDZIAŁEK

WTOREK

ŚRODA

CZWARTEK

PIĄTEK

SOBOTA

NIEDZIELA

A to żeby nie zapomnieć:

13.03.2013

Rano przed śniadaniem:

Z ust męża:

- „Wiesz kochanie, dziś jest rocznica śmierci mojego dziadka - Franciszka ...”

...

Wieczór tego samego dnia:

 Jak zawsze wykonujemy rytuały kąpielowe – następnie „mlemle” (mleko)  baja   i  całusy na dobranoc – mama wychodzi synek zostaje z tatusiem ... zupełnie nie jak zawsze tata wychodzi po kilkunastu minutach na tarczy i stwierdza :
– „ syn coś nie może zasnąć, a wybrali już papieża? ”
– „...nic nie wiem, wstawiałam właśnie pranie... ” – odpowiedziałam – „...chcesz, kochanie to włącz TV”
 – „..chyba tak zrobię.”

Chwilę później leżymy w trójkę na łóżku syn w środku – na ekranie widać biały dym , i wiwatujący tłum  - „VIVA PAPA!”

Synek ni stąd ni zowąd zaczyna klaskać.

- „Wybraliśmy Papę  synku” – tłumaczy mąż

- „P A P A” – pada cichutko w momencie, najpiękniejsze „P A P A” jakie słyszałam... Zaszkliły nam się obojgu oczy...

Cała ceremonia trochę się wydłuża, ale postawiamy zaczekać do końca synek spokojnie leży wtulony w nas i jak zawsze kręci muszką ulubionego misia (tak zasypia)...

Po kilkunastu minutach spada kurtyna tajemnicy a my oboje mamy wrażenie, że to wyjątkowy wieczór – bo przecież - „Franciszkański”... - czyżby od dziadka? 

Po wszystkim  - jacyś tacy natchnieni ale wracamy na ziemię - bo przecież pora już spać...zostawiam więc chłopaków samych i wychodzę...

Niedługo po mnie wychodzi maż:

- „ I co?Zasnął?” - pytam

- „Tak, zasnął... ale nie uwierzysz, co zrobił..." – odpowiada mąż

- „Co?”

- „...Zanim zasnął – dotykał mojej szyi, w pewnym momencie wyją łańcuszek z medalikiem i pocałował go a następnie przytknął mi do ust, żebym zrobił to samo...”

- „Nie widziałam – a uwierzyłam” i wtuliłam się w męża ...